یادداشتهای نویسنده

عشق

ای بهترین تن پوش دل من

بیا که محتاج قنوت زیر بارونم

یاریم کن که از کوچه های ساکت شب بی گریه بگذرم

 

عشق

ای بهترین تن پوش دل من

سالهاست که در غربت دل شوری ندیده ام

نه طوفانی که در دلم برپا شود

عشق

ای ردای عافیت

لباس زیبای حقیقت

دیباچه محبت

چه میشد اگر با سلامی آغاز میشدی....

/ 0 نظر / 10 بازدید